ตอนที่ 370 นักวิจัยทั่วไป

ผู้อาวุโสถังกลับมาถึงสถาบันวิจัย หลังจากเก็บล็อคน้ำยาไว้ในตู้อย่างระมัดระวังแล้ว

ก็หันหลังเดินไปที่ห้องทำงาน ยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายไปยังสถาบันวิจัยนครคุนเฉิงโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

พอยกสายติด เขาก็เอ่ยเสียงดังอย่างร้อนใจแทบรอไม่ไหว “ตาแก่ฉู่ น้องชายคนนี้ต้องขอบใจในความเสียสละไม่เห็นแก่ตัวของนายจริง ๆ”

มือที่ถือหูโทรศัพท์ของช่างฉู่ชะงักไป แววตาฉายแววสงสัยวูบหนึ่ง “หมายความว่าอะไรกัน”

ผู้อาวุโสถังไม่อาจสะกดกลั้นความกระหยิ่มใจในน้ำเสียงเอาไว้ได้เลย คำพูดที่กล่าวออกมาจึงฟังดูกวนประสาทอยู่บ้าง

“น้องชายอย่างฉันน่ะนะ... ต้องขอบใจนายที่ปฏิเสธการแลกเปลี่ยนกับสหายกู้อี๋หาน”

“ทำให้ฉันมีโอกาสได้รู้จักกับเธอ จนได้น้ำยาช่วยชีวิตมาถึง 3 ขวด”