ตอนที่ 356 ความเป็นธรรม

กู้อี๋หานเดินตามลู่หวยหลินเข้าไปในห้องนอนติด ๆ เหลือบมองแม่ลู่ที่นอนอยู่บนเตียง

เมื่อมองดูผ้าห่มที่สะอาดเรียบร้อยผืนนั้น รวมถึงกลิ่นหอมสะอาดสดชื่นที่โชยมาปะทะจมูกในอากาศ

ก็รู้ได้ทันทีว่าพี่สาวคนโตตระกูลลู่ดูแลแม่ลู่ค่อนข้างเอาใจใส่

ลู่หวยหลินโน้มตัวลงไปแนบข้างหูของแม่ลู่แล้วเอ่ยเรียกเสียงเบา “แม่”

แม่ลู่ลืมตาขึ้น มองลู่หวยหลินแวบหนึ่งอย่างเฉยเมย ก่อนจะเค้นคำพูดออกมาสองคำอย่างยากลำบาก “เอา...เงินมา”

ลู่หวยหลินชะงักไปชั่วพริบตา เขาคาดไม่ถึงว่าแม่ลู่เห็นหน้าเขาแวบแรกก็ทวงเงินทันที

นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จึงเอ่ยปากว่า “แม่ แม่ขาดเหลืออะไร อยากกินอะไร บอกฉันสิ ฉันจะซื้อแล้วหิ้วมาให้ท่านเอง”