ตอนที่ 340 ความเสียใจภายหลัง

หน้าประตูเรือนรวมเมืองคุน

ร่างของกู้เหมิงพิงเอียงอยู่กับกำแพง แทะเมล็ดแตงเสียงดัง “กร๊อบ กร๊อบ”

เธอเหลือบมองคุณย่ากู้ที่กำลังชะเง้อคอมองไปยังปากตรอกไม่หยุดอย่างไม่ใส่ใจ

แค่นหัวเราะพลางเอ่ย “ย่า วางใจเถอะ หลานสาวตัวน้อยของย่าไม่ยอมหยุดให้เงินเลี้ยงดูยามชราของย่าหรอก”

คุณย่ากู้มองกู้เหมิงที่ยืนไม่มีมารยาทแวบหนึ่ง คิ้วขมวดแน่น

ยกมือขึ้นลูบหน้าอกที่รู้สึกอึดอัดแน่นตึงไปตามจิตสำนึก

หลายวันมานี้เธอรู้สึกตลอดว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น ไม่รู้ว่าเกี่ยวข้องกับกู้อี๋หานหรือไม่

กู้เหมิงเห็นคุณย่ากู้ไม่สนใจตนเองก็เบะปาก

หันศีรษะกลับไป มองไปยังปากตรอกที่อยู่ไม่ไกลเช่นกัน หวังว่าวินาทีถัดไปบุรุษไปรษณีย์จะขี่จักรยานด้วยตัวเองออกมา