เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากส่งจางเหมยกลับไปแล้ว กู้อี๋หานก็กลับเข้าบ้านมานั่งแปะลงบนโซฟา ด้วยอิทธิพลจากอารมณ์ของอีกฝ่าย ทำให้ในใจเธอรู้สึกอึดอัดทรมาน
ขณะที่ลู่หวยหลินกับฮ่าวฮ่าวกลับจากการไปเยี่ยมเยียนเพื่อนบ้าน เห็นกู้อี๋หานกำลังนั่งเหม่อลอย จึงเดินเข้ามาตรงหน้าเธอด้วยความสงสัย แล้วยื่นมือโบกไปมาตรงหน้าเธอ
กู้อี๋หานช้อนสายตาขึ้น มองลู่หวยหลินด้วยความสงสัย แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหยโรยแรง “กลับมาแล้วเหรอ”
ลู่หวยหลินได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น ขยับไปนั่งเบียดชิดภรรยา เอ่ยถามด้วยความกังวล “ภรรยา เหนื่อยหรือเปล่า”
ฮ่าวฮ่าวเห็นท่าทางหมดเรี่ยวแรงของกู้อี๋หาน ก็รีบปีนขึ้นไปนั่งบนตักเธอ
ยื่นมือไปลูบแก้มเธอ ท่าทางตัวน้อยถอดแบบมาจากลู่หวยหลินไม่ผิดเพี้ยน สายตาคู่น้อยเปี่ยมไปด้วยความกังวล “แม่ครับ”