กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เผลอประเดี๋ยวเดียว พวกเขาก็ย้ายมาอยู่ที่เขตบ้านพักครอบครัวทหารได้กว่าหนึ่งสัปดาห์แล้ว
กู้อี๋หานไปส่งฮ่าวฮ่าวเสร็จแล้วกลับมาถึงบ้าน เมื่อเห็นลานบ้านกว้างขวางขนาดนี้ หากไม่ปลูกผักไว้บ้างคงน่าเสียดายแย่
คิดดูแล้วจึงไปยืมจอบจากบ้านจางเหมยมาเล่มหนึ่ง พอกลับถึงบ้านก็เริ่มพรวนดินในลานบ้าน
ก้มหน้าก้มตาขุดดินอยู่ชั่วโมงกว่าจนเหนื่อยล้าปวดเอวปวดหลังไปหมด
มองดูกลางฝ่ามือที่ถูกด้ามจอบเสียดสีจนแดงก่ำ
เจ็บแสบร้อนผะผ่าว
“คิก”
จางเหมยยืนพิงประตู มองดูกู้อี๋หานด้วยความขบขันพลางเอ่ยอธิบาย “ลานบ้านเธอไม่ได้พรวนดินมาหลายปี ดินมันแน่นเป็นพิเศษ”
“เมียสาวผิวพรรณบอบบางอย่างเธอจะไปขุดไหวได้ยังไง”