กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางเหมยมองทั้งสองคนที่ตั้งท่าจะเผชิญหน้ากันด้วยความงุนงง จึงรีบเข้าไปยืนคั่นกลางระหว่างทั้งสองเพื่อไกล่เกลี่ย
“แค่ก ๆ พวกเธอสองคนอย่าเพิ่งใจร้อนเลย ต้องมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันแน่ ๆ”
“ก็เป็นเพื่อนบ้านรั้วติดกันทั้งนั้น ก้มหน้าเงยหน้าก็ต้องเจอกัน ถอยกันคนละก้าวเถอะ”
พอพูดจบสายตาก็เลื่อนไปมองที่ตัวฮ่าวฮ่าว “พวกเธอมาเอะอะโวยวายกันแบบนี้ ทำฮ่าวฮ่าวตกใจมันก็ไม่ดีนะ”
เธอคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่ากู้อี๋หานที่ดูท่าทางพูดจาอ่อนหวานนุ่มนวล จะเป็นคนที่ไม่ยอมเสียเปรียบใครแบบนี้
“ป้าจาง คำพูดนี้พูดแบบนั้นไม่ได้หรอก”
กู้อี๋หานช้อนสายตาขึ้นมองจางเหมย แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าเหยียนซู่
“ฮ่าวฮ่าวบ้านฉันเดินมาถึงตรงหัวมุมตามปกติ อีกฝ่ายเห็นเขาชัด ๆ แต่ไม่เบรกไม่กดกระดิ่ง พุ่งตรงเข้ามาใส่เขาเลย”