ตอนที่ 305 กังวล

คุณย่ากู้ได้ยินว่าให้เวลาเธอแค่สองวัน ม่านตาก็หดเกร็ง ริมฝีปากสั่นระริก “ฉันไม่ไป”

ฉินโซ่วได้ยินคำพูดของคุณย่ากู้ก็อดหัวเราะไม่ได้

“ขอแค่ฉันไปแจ้งความที่สำนักความมั่นคงสาธารณะว่าเธอไม่มีจดหมายแนะนำตัว อยากไปหรือไม่อยากไป ก็ไม่ใช่เรื่องที่เธอเป็นคนตัดสินแล้ว!”

คุณย่ากู้ได้ยินดังนั้นร่างกายก็สั่นสะท้าน ใบหน้าขาวซีดจนพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

ฉินโซ่วเห็นเช่นนั้น เมื่อคิดว่าอย่างไรเสียคุณย่ากู้ก็ช่วยดูแลคังหลงลูกชายของเขามาสองปี เขาก็ไม่อยากเอะอะจนคนรู้กันทั่วเรือนรวม

น้ำเสียงจึงผ่อนลงเล็กน้อย “เธอลองคิดดูให้ดีแล้วกัน เร็ว ๆ นี้ต้องไป ถึงไม่ไป ฉันก็จะไม่ให้ค่าใช้จ่ายกับเธออีกแล้ว!”

“ไม่ต้องให้นายมาให้ค่าใช้จ่ายฉันหรอก” คุณย่ากู้ร้อนรนพูด