เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากกู้อี๋หานกลับถึงบ้าน มองเห็นประตูรั้วเปิดอยู่ ก็รู้ทันทีว่าลู่หวยหลินกลับมาแล้ว
จูงจักรยานเดินเข้ามาในลานบ้าน เห็นเงาร่างอันง่วนอยู่กับห้องครัวของลู่หวยหลิน จึงยิ้มแล้วเอ่ยถาม “คุณทำของอร่อยอะไรกินเหรอ”
ลู่หวยหลิน “ปลาตุ๋นซีอิ๊ว”
กู้อี๋หานได้ยินดังนั้นก็มองเขาอย่างประหลาดใจ เอ่ยถามด้วยความสงสัย “วันธรรมดาร้านอาหารรองมีปลาขาดแคลนยิ่งกว่าเนื้อหมูอีกนะ!”
“นี่คุณยังแย่งซื้อมาได้ เก่งจริง ๆ เลย!”
ลู่หวยหลินหัวเราะเบา ๆ “ผมไม่มีเวลาไปซื้อปลาที่ร้านอาหารรองหรอก โจวจวินเป็นคนให้มาน่ะ”
กู้อี๋หานได้ยินเช่นนั้นก็นึกว่าโจวจวินไปจับมาจากแม่น้ำแถวนี้ สายตาจึงมองไปที่ปลาในกระทะ
ตัวนี้ต้องหนักกว่า 3 จินแน่ ๆ
ในช่วงเดือนมีนาคมที่เป็นช่วงข้าวยากหมากแพง จับปลาตัวใหญ่ขนาดนี้ได้ก็นับว่าเก่งกาจมาก