ตอนที่ 299 คนอกตัญญู

พ่อหูโกรธจนหัวเราะกับน้ำเสียงไร้เดียงสาของหูซาน

อะไรกันคือไม่ได้ทำอะไร ตระกูลฉางถึงได้ปฏิเสธการแต่งงาน

การแต่งงานที่ตกลงกันไว้ชัด ๆ ตอนนี้อีกฝ่ายกลับปฏิเสธหัวชนฝา

“ใครเหรอ”

แม่หูลุกขึ้นยืน เดินมาข้างกายพ่อหูแล้วเอ่ยถามเสียงเบา

พ่อหูเอียงหน้ามองแม่หูพลางยิ้มให้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เสี่ยวซานน่ะ”

เมื่อแม่หูได้ยินว่าเป็นสายจากลูกสาว รอยยิ้มบนใบหน้าก็จางลง

เธอส่งเสียง “อ้อ” คำหนึ่งแล้วหันหลังเดินจากไป

ไม่ใช่ว่าเธอใจร้าย แต่เป็นเพราะเธอมองออกทะลุปรุโปร่งแล้วว่าหูซานก็แค่คนอกตัญญูคนหนึ่ง

อุ้มท้องเก้าเดือนสิบวันเสี่ยงตายคลอดเธอออกมา ทะนุถนอมประคบประหงมเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ราวกับไข่ในหิน