ตอนที่ 296 โง่เขลา

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”

เลขานุการฉางได้ยินเสียงเคาะประตูก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น “เข้ามา”

หูซานที่อยู่หน้าประตูได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง สูดหายใจเข้าลึก

ผลักประตูเปิดออกแล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปด้านใน

ขณะที่เลขานุการฉางเงยหน้าขึ้นเห็นหูซานผลักประตูเดินเข้ามา แววตาก็ฉายประกายประหลาดใจวูบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มพลางลุกขึ้นยืน

เอ่ยชวนให้เธอนั่งลงบนโซฟาไม้ หันตัวไปรินน้ำหนึ่งแก้วแล้ววางไว้ตรงหน้าเธอ

จากนั้นก็นั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามเธอ เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “เจ้าหน้าที่หูมีธุระอะไรกับฉันเหรอ”

หูซานเงยหน้าขึ้นกวาดสายตามองเลขานุการฉางที่เปี่ยมด้วยความอ่อนโยน นิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปากถาม “นายคือฉางซือฉี ลูกชายของลุงฉางใช่ไหม”