กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูซานดวงตาแดงก่ำ ในใจเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้นที่ไม่อาจระงับ ราวกับสิงโตที่กำลังโมโห เธอจ้องมองเลขานุการฉางเขม็ง
เธอกัดฟันกรอดพลางพูดว่า “เลขานุการฉาง ปล่อยฉันนะ!”
เลขานุการฉางเห็นดังนั้น จึงจับมือของหูซานแน่นขึ้นอีก เพราะกลัวว่าในยามโกรธจัด เธอจะบุกพรวดออกไปโดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน
“คุณเข้าไปไม่ได้”
หูซานได้ยินดังนั้นก็นึกว่าเลขานุการฉางพวกเดียวกับคนพวกนั้น ความเกลียดชังในแววตาของเธอราวกับจะทะลวงร่างเขาให้ได้
“นายน่ะคิดจะปกป้องคู่ชู้คู่นั้นงั้นสิ!”
เลขานุการฉางเห็นหูซานเข้าใจผิด ก็ไม่ได้รีบร้อนอธิบาย แต่กลับพูดด้วยน้ำเสียงใจเย็นว่า “ผมไม่ได้ปกป้องพวกเขา!”
“แต่คุณจะบุกเข้าไปตัวคนเดียวแบบนี้ไม่ได้”