กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น
บนทางที่โจวเยียนกลับจากการไปส่งโจวหนีที่สถานรับเลี้ยงเด็ก เธอได้พบกับลู่หวยหลินที่เพิ่งซื้ออาหารเช้าเสร็จจากโรงอาหารกองทัพ
สายตาของเธอมองรูปร่างองอาจสง่างามของเขาอย่างหลงใหล เมื่อสายตาเลื่อนไปเห็นอาหารเช้าที่เขาถืออยู่
แววตาก็พลันพาดผ่านความอิจฉาริษยา กู้อี๋หานช่างโชคดีเหลือเกิน เด็กก็ไม่ต้องดูแล อาหารก็ไม่ต้องทำ
“ผู้การลู่ กู้อี๋หานแต่งงานกับคุณช่างมีความสุขเหลือเกินจริง ๆ”
โจวเยียนแสร้งบีบเสียง พูดจาออดอ้อนเสแสร้ง
ลู่หวยหลินได้ยินเช่นนั้น ขนลุกซู่ไปทั้งตัวชั่วพริบตา
เขาเงยหน้าขึ้นมองโจวเยียนที่จงใจทำท่าทางเอียงอายเหนียมอาย แถมยังส่งสายตากะพริบตาถี่ ๆ ให้เขา
ช่างเหมือนลิงชิมแปนซีตัวนั้นหาคู่ไม่มีผิด แทบจะทำให้เขาขยะแขยงจนสำรอกอาหารค้างคืนออกมา