ตอนที่ 281 เป็นใหญ่ในบ้าน

คุณย่ากู้เห็นเช่นนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข เธอไม่อาจกลับหมู่บ้านตระกูลกู้ได้ เธอเคยชินกับชีวิตที่มีกินมีใช้ไม่ต้องกังวลเสียแล้ว

ไม่อาจทนใช้ชีวิตที่ต้องลงแปลงนาหาแต้มแรงงานได้อีกต่อไป

ทว่า เธอยังไม่ทันได้ดีใจอยู่นานเท่าไร เสียงอันเย็นชาของลู่หวยหลินก็ดังขึ้น “เสี่ยวเฮ่อ นายพาคุณย่ากู้ไปส่งที่บ้านของฉินโซ่ว”

“เธอคิดถึงเหลน ต่อไปจะอยู่ที่นั่นตลอด!”

เฮ่อเซิ่งลี่ได้ยินดังนั้น สีหน้าก็พลันลำบากใจขึ้นมา นี่ลู่หวยหลินมิใช่กำลังทำให้ตนลำบากใจอยู่หรอกหรือ

ส่งคุณย่ากู้ไปสถานีรถไฟยังพอว่า พลันที่รถไฟแล่นออกไปก็ไม่เกี่ยวกับตนแล้ว

ทว่าหากส่งไปบ้านฉินโซ่ว มิใช่ว่าเธอจะวิ่งไปวิ่งมาแทบทุกวันหรอกหรือ