กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หวยหลินจูงมือฮ่าวฮ่าวเดินออกมาจากสถานรับเลี้ยงเด็ก
ก้มหน้ามองเขาแล้วเอ่ยถามเสียงเบา “ฮ่าวฮ่าว วันนี้ครูที่สถานรับเลี้ยงเด็กเล่านิทานอะไรกันให้พวกนายฟังเหรอ”
ฮ่าวฮ่าวย่นจมูกเล็ก ๆ เชิดหัวน้อย ๆ ขึ้น มองลู่หวยหลินแวบหนึ่ง รู้ดีว่าพ่อต้องอยากฟังนิทานอีกแน่ ๆ
ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ท่าทางราวกับผู้ใหญ่ตัวน้อย
เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ “พ่อ พ่อน่าสงสารเกินไปแล้ว ปู่ถึงกับตัดใจไม่ยอมให้พ่อไปสถานรับเลี้ยงเด็กเลยเหรอ”
ลู่หวยหลินได้ยินดังนั้น มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย พยายามกลั้นขำเอาไว้
แกล้งทำท่าทางน่าสงสารมองดูเขา “ใช่แล้วล่ะ พ่อไม่เคยไปสถานรับเลี้ยงเด็กเลย อยากฟังนิทานก็ต้องพึ่งพาฮ่าวฮ่าวคนเดียวแล้ว”