เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เมื่อก่อนโจวเยียนเป็นคนทำอาหารเสริมให้เด็กตลอด ฉันทำไม่เป็น”
ซูเนี่ยนคิดขึ้นได้ว่าพูดแบบนี้ไม่ดี จะทำให้คนอื่นคิดว่าตนเองขี้เกียจ
จึงเปลี่ยนคำพูดทันทีว่า “ข้างกายเด็กน้อยขาดคนไม่ได้ ไม่มีเวลาทำกับข้าว”
กู้อี๋หานได้ยินเช่นนั้นก็ไม่พูดอะไรอีก
ซูเนี่ยนเห็นกู้อี๋หานดูไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วม ทั้งไม่อยากรบกวนเธอ จึงหยิบเงินกับคูปองออกมาจากกระเป๋ายื่นให้เธอ แล้วลุกขึ้นยืนกล่าวลาเธอ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
“ภรรยา ฉันกลับมาแล้ว” ลู่หวยหลินจอดด้วยตัวเองพลางร้องตะโกนไปทางห้องรับแขกพลาง
กู้อี๋หานเดินออกมาจากห้องรับแขก มองดูลู่หวยหลินที่ตื่นเต้นเป็นพิเศษแล้วค้อนขวับใส่เขาอย่างหงุดหงิด “มีเรื่องดีอะไรกัน ถึงควรค่าให้คุณดีใจขนาดนี้”
ลู่หวยหลินยิ้ม ๆ ไม่ได้พูดอะไร เขาสาวเท้าก้าวใหญ่เดินมาข้างกายภรรยา