กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น
กู้อี๋หานตื่นขึ้นมา ลืมตาเห็นลู่หวยหลินกำลังอุ้มฮ่าวฮ่าวเดินย่องเตรียมจะออกไป ก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้
ลู่หวยหลินได้ยินเสียงหัวเราะของภรรยา รู้ว่าเธอตื่นแล้ว จึงอุ้มฮ่าวฮ่าวหันกลับมา
มองเธอด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ภรรยา วันนี้เธอตื่นเช้าจังเลยนะ!”
กู้อี๋หานได้ยินดังนั้น ก็ค้อนใส่ลู่หวยหลินไปทีหนึ่ง แกล้งพูดจาเหน็บแนมว่า “วันไหนฉันตื่นไม่เช้าบ้างล่ะ”
“ภรรยา ตอนนี้หกโมงเช้า ไม่ใช่เจ็ดโมงเช้าสักหน่อย” ลู่หวยหลินยิ้มหยอกเย้า
วันธรรมดาที่ต้องไปทำงาน เวลาตื่นนอนของภรรยาเขาคือเจ็ดโมง ส่วนช่วงสุดสัปดาห์ ไม่ถึงสิบโมงแม้จะตื่นแล้วก็ยังไม่ลุกจากเตียง
“ไป” ฮ่าวฮ่าวรอไม่ไหวแล้ว ร้องพลางยื่นมือน้อย ๆ อวบอ้วนตบแก้มลู่หวยหลินเบา ๆ