กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี๋หานเห็นสีหน้าของหูซานซีดขาว ริมฝีปากไร้สีเลือดแม้แต่น้อย
แววตาฉายประกายความเป็นห่วง เอ่ยปากว่า “เฉิงป๋อให้พี่ซักผ้าได้ยังไงกัน”
เธอมองอ่างกระเบื้องแวบหนึ่ง ส่วนใหญ่ล้วนเป็นเสื้อผ้าของสหายชาย ไม่ต้องถามก็รู้ว่าเป็นของใคร
หูซานได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มบาง ๆ ไม่ได้พูดอะไร ยกอ่างในอ่างล้างมือวางลงบนพื้น
ใช้ผ้ากันเปื้อนเช็ดมือจนแห้ง คล้องแขนกู้อี๋หาน แล้วยิ้มทักทายป้าที่อยู่ข้างหลัง “คุณป้า พวกเรากลับเข้าห้องก่อนนะคะ”
ป้ามองหูซานแล้วพูดพลางหึ ๆ “ไปเถอะ เสี่ยวซาน เธอว่างเมื่อไหร่ก็ไปนั่งเล่นที่ห้องฉันนะ ป้ามีธุระจะคุยด้วย”
หูซานยิ้มพยักหน้า หมุนตัวจูงมือกู้อี๋หานเดินเข้าห้องไป