กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น
กู้อี๋หานถูกแสงแดดที่หักเหผ่านแก้วเข้ามาส่องจนตื่น
เธอเปิดเปลือกตาขึ้น ลูบแก้มที่เริ่มร้อนผ่าวเพราะแดดส่องเบา ๆ ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง มองผ้าม่านที่ไม่ได้รูดปิดพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย
เมื่อคืนดันลืมรูดผ้าม่านปิดเสียสนิท
เธอเอียงหน้ามองฮ่าวฮ่าวที่กำลังหลับสนิท เลิกผ้าห่มบนตัวออกเบา ๆ ก้าวลงจากเตียง เดินไปหน้าตู้ แล้วเพิ่งหยิบเสื้อผ้าออกมา
พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นใบหน้าหนึ่งบนหน้าต่างที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ทำเอาเธอตกใจจนก้าวถอยหลังไปก้าวหนึ่ง
เมื่อพบว่าเป็นคุณย่ากู้ จึงรีบเดินเข้าไปรูดผ้าม่านปิดทันที
เธอรีบสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วสาวเท้าเดินเร็ว ๆ ออกไป
“ย่า เมื่อกี้ทำฉันตกใจแทบแย่”
“ตกใจงั้นหรือ”