เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี๋หานนั่งอยู่บนโซฟา ใช้จิตสำนึกปลอบประโลมหนูแฮมสเตอร์น้อยที่กำลังกระโดดโลดเต้นไปมาอยู่ในมิติ
เธอเหลือบมองช่างฉู่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม พลางเอ่ยโกหกหน้าตายโดยที่หัวใจไม่เต้นระรัวแม้แต่น้อย
เธอเอ่ยปากว่า “ช่างฉู่ ฉันยังไม่ได้กลับไปที่เขตบ้านพักครอบครัวทหารเลย”
ช่างฉู่ได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้ว ส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ข่าวที่ส่งกลับมาจากทางเขตบ้านพักครอบครัวทหารบอกว่าไม่เห็นหนูแฮมสเตอร์น้อยเลย”
เขาคิดไปคิดมา มีเพียงกู้อี๋หานคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าหนูแฮมสเตอร์น้อยไปอยู่ที่ไหน
“ฮือ... ถ้าเธอส่งฉันออกไปละก็ ฉันจะฆ่าตัวตายจริง ๆ ด้วย” หนูแฮมสเตอร์น้อยนอนกลิ้งเกลือกทำตัวงี่เง่าอยู่บนกระสอบข้าวสารในมิติ
กู้อี๋หานไม่เข้าใจจริง ๆ เลย มันอยู่ที่นี่มาปีกว่าแล้ว ทำไมถึงต้องดึงดันจะไปให้ได้?