ตอนที่ 220 ฝันกลางวัน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

“เธอดูเธอนั่นมีของใหญ่โตขนาดนั้น แต่กลับไม่พอกินสำหรับนังตัวขาดทุนนั่น”

“เป็นแค่แม่หนูเมื่อวานซืน ยังอยากจะป้อนไข่ตุ๋นให้กินทุกวันอีก! คิดว่าตัวเองคลอดของล้ำค่ามาจริง ๆ หรือไง”

กู้อี๋หานถูกเสียงด่าทอแหลมสูงในลานบ้านปลุกให้ตื่นจากความฝัน

เธอหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง คลำหานาฬิกาใต้หมอนขึ้นมาดู แทบจะโมโหตาย นี่มันเพิ่งจะหกโมงครึ่งเอง

ที่ไหนมีคนไร้มารยาทขนาดนี้แต่เช้าตรู่ วิ่งมาส่งเสียงเอะอะโวยวายในบ้านของคนอื่น

ทำเอาเธอต้องอดนอนไปครึ่งชั่วโมง

เธอสวมเสื้อผ้าด้วยความโมโหแล้วเดินออกไปที่ลานบ้าน

เห็นคุณย่ากู้ยืนอยู่หน้าประตูห้องครัว มือข้างหนึ่งอุ้มฮ่าวฮ่าว อีกข้างหนึ่งถือไข่ไก่ 2 ฟองยื่นให้แม่ของรองผู้บังคับกองพันหวัง