ตอนที่ 216 กระทรวงอุตสาหกรรม

ในตอนที่กู้อี๋หานจอดรถ เถี่ยตั้นก็ยกม้านั่งเตี้ยเดินออกมาจากห้องรับแขก

เธอชำเลืองมองเงาร่างอันวุ่นวายของคุณย่ากู้ในห้องครัวแล้วยิ้มบาง ๆ ฮ่าวฮ่าวใกล้จะสิบเดือนแล้ว ไม่อาจคลาดสายตาของผู้ใหญ่ได้เลย

ในวันธรรมดาโชคดีที่มีเถี่ยตั้นมักจะมาอยู่เป็นเพื่อนเล่นกับฮ่าวฮ่าวที่บ้าน

เธอยิ้มพลางเดินเข้าไปยื่นมือลูบศีรษะของเขา จูงมือน้อย ๆ ของเขาขึ้นมาแล้วเอ่ยว่า “ไป เข้าบ้านพร้อมกับอาสะใภ้”

เถี่ยตั้นเงยหน้าขึ้น ใบหน้าเผยท่าทางเอียงอาย เอ่ยอย่างเชื่อฟังว่า “อาสะใภ้ ผมอยู่เป็นเพื่อนเล่นกับน้องชาย”

กู้อี๋หานยิ้มพลางพยักหน้า

หลังจากเข้าบ้าน เธอโน้มตัวลงอุ้มเด็กน้อยแล้วหอมแก้มเขาฟอดใหญ่ไปหลายที หยอกเย้าจนฮ่าวฮ่าวหัวเราะร่า

จากนั้นก็วางลงบนเบาะ