ตอนที่ 201 กระโปรงมินิ

ขณะที่กู้อี๋หาน เลขานุการเจียง และเฉิงป๋อทั้งสามคนเดินออกมาจากสถานีรถไฟ ก็เป็นเวลาหลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงแล้ว

พวกเขายืนรอคนที่ทางโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าจะมารับอยู่ที่จุดนัดหมาย

“โชคดีที่เลขานุการเจียงยังจำได้ว่าต้องโทรศัพท์หาโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าตอนอยู่ที่ห้องทำงานตำรวจรถไฟ” กู้อี๋หานทอดถอนใจ

สีหน้าของเฉิงป๋อย่ำแย่อย่างยิ่ง เขาถลึงตาใส่เลขานุการเจียงทีหนึ่ง

บ่นอุบขึ้นมา “พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ก่อนที่พี่จะไปสอดเรื่องชาวบ้าน ช่วยคิดถึงฉันกับเจ้าหน้าที่กู้ให้มากกว่านี้หน่อยได้ไหม”

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาไปสอดเรื่องชาวบ้านจนเสียเวลา ก็คงไม่ถึงขนาดคลาดกับรถที่โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้ามารับพวกเขาหรอก

กู้อี๋หานได้ยินเช่นนั้นก็หันไปมองเลขานุการเจียง แล้วเอ่ยปาก “ขอบคุณนะ”