ตอนที่ 182 นักเลงเร่ร่อน

หูซานเดินหมดเรี่ยวหมดแรงเข้ามาในที่ทำงาน

พลางฟุบลงกับโต๊ะ “เสี่ยวฮั่น เมืองคุนมีที่ไหนน่าเที่ยวบ้างไหม”

กู้อี๋หานได้ยินดังนั้นจึงช้อนสายตาขึ้นมองเธอแวบหนึ่ง

ที่น่าเที่ยวเหรอ

ยุคสมัยนี้ทุกเมืองไม่ได้เหมือนก๊อปปี้แปะกันมาหรอกหรือ

นอกจากสหกรณ์จัดจำหน่าย ห้างสรรพสินค้า ภัตตาคารของรัฐ โรงภาพยนตร์แล้ว ก็คงไม่มีที่อื่นอีกกระมัง

กู้อี๋หานส่ายหน้า “ไม่รู้สิ”

พี่หมิ่นเห็นท่าทางคอตกห่อเหี่ยวของหูซานก็ยิ้มพลางกล่าวว่า “เมื่อวานเธอไม่ได้ไปดูห้องหรอกเหรอ”

พอพูดถึงเรื่องนี้ เธอก็อัดแน่นไปด้วยความโมโหเต็มอก

เฉิงป๋อบอกเธอว่าได้รับการจัดสรรห้องมาสองห้อง เพียงแต่สภาพแวดล้อมไม่ค่อยดีเท่าไร