กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี๋หานกับหูซานกินมื้อเที่ยงเสร็จจากโรงอาหาร ระหว่างทางกลับ จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่ามีหยดน้ำฝนหยดลงบนมือ จึงสะบัดออกไปโดยจิตสำนึก
เธอเงยหน้าขึ้นสัมผัสดู ฝนไม่ได้ตกนี่นา!
หูซานมองการกระทำของกู้อี๋หานด้วยความอยากรู้อยากเห็น ถามอย่างสงสัย “เสี่ยวฮั่น เธอเป็นอะไรไปน่ะ”
กู้อี๋หานยิ้มออกมา “ไม่มีอะไร นึกว่าฝนตกซะอีก”
หูซานยกแขนขึ้นชี้ไปทางดวงอาทิตย์ “แดดออกจ้าขนาดนี้ ฝนจะตกได้ยังไงกัน”
กู้อี๋หานยิ้มบาง ๆ “เมื่อกี้รู้สึกเหมือนมีน้ำหยดใส่ที่มือฉัน”
หูซานรู้สึกขำ สายตาของเธอกวาดมองมือข้างลำตัวของกู้อี๋หาน พอละสายตากลับมา จู่ ๆ ก็ส่งเสียงทักขึ้น “เสี่ยวฮั่น ทำไมหน้าอกเธอถึงเปียกน้ำล่ะ”