กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หกโมงเช้าของวันรุ่งขึ้น
นานทีปีหนที่ลู่หวยหลินจะไม่ไปฝึกซ้อมยามเช้า เขานอนตะแคงตัว มองดูภรรยากับลูกชายในอ้อมอก
“ปัง ปัง ปัง”
“ลู่หวยหลิน นายออกมา แกไอ้สารเลว”
เสียงตบประตูลานบ้านดังขึ้น พร้อมกับเสียงตะโกนลั่นของเสิ่นอวี้เจี๋ยที่แว่วมา
ลู่หวยหลินมองดูลูกชายในอ้อมอกเมียโดยจิตสำนึก เห็นเพียงปากเล็ก ๆ ของเขาเบะออก “อุแว้...”
กู้อี๋หานสะดุ้งตื่นเพราะเสียงร้องไห้กังวานของลูกชาย เธอรีบลุกขึ้นนั่ง เห็นลู่หวยหลินกำลังอุ้มเด็กพลางปลอบประโลมเบา ๆ
“ลู่หวยหลิน แกไอ้สารเลวใจหมาป่าสันดานสุนัข”
กู้อี๋หานขมวดคิ้ว รับเด็กมาจากมือของลู่หวยหลิน
“คุณออกไปดูสิว่าเสิ่นอวี้เจี๋ยเป็นบ้าอะไรกันแต่เช้าตรู่”