ตอนที่ 154 โอนเงิน

ระหว่างทางกลับ ลู่หวยหลินปั่นด้วยตัวเองไปด้วยพลางเอ่ยถามอย่างไม่วางใจว่า “เมีย คนในแผนกของเธอเข้ากันง่ายไหม”

กู้อี๋หานส่งเสียงอืมอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก ก่อนจะเอ่ยปากว่า “จะเข้ากันง่ายหรือยากก็ช่างเถอะ ยังไงเงินกับคูปองที่ฉันแจกก็ไม่ใช่ของพวกเธอสักหน่อย”

ลู่หวยหลินได้ยินแล้วก็ขำ เมียเขาใจกว้างจริง ๆ ไม่สนใจท่าทีของคนอื่นแม้แต่น้อย เสียงทุ้มต่ำหัวเราะเบา ๆ พลางว่า “เมียพูดถูกแล้ว”

ด้วยตัวเองเพิ่งจะแล่นเข้ามาในเขตบ้านพักครอบครัวทหาร

“ผู้การลู่”

ลู่หวยหลินได้ยินเสียงเรียกจึงหยุดจักรยาน มองดูเสี่ยวจางทหารสื่อสารที่ถือพัสดุเดินตรงเข้ามาหาตน

กู้อี๋หานรอจนด้วยตัวเองจอดนิ่งสนิท ก็กระโดดลงจากรถตามทันที เมื่อเท้าเหยียบลงบนพื้นดินจึงค่อยผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก