ตอนที่ 148 เหมี่ยวเหมี่ยวเปิดประตู

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

กู้อี๋หานกับลู่หวยหลินซื้อตั๋วรถไฟรอบหนึ่งทุ่มของคืนนี้เพื่อกลับเมืองคุน

ภายในห้องนอน

แม่ลู่นั่งอยู่บนเตียงพลางถอนหายใจ ยื่นมือไปกุมมือกู้อี๋หานไว้ ในใจรู้สึกอาลัยอาวรณ์ยิ่งนัก เพิ่งกลับมาอยู่ได้ไม่กี่วันก็ต้องกลับไปเสียแล้ว

อีกไม่กี่เดือนเสี่ยวเอ๋อร์ลูกสะใภ้ก็จะคลอด พอเด็กยังเล็ก สองสามีภรรยาก็คงกลับเมืองหลวงไม่ได้ไปอีกหลายปี

ตัวเองก็ยังไม่เกษียณอายุ ได้แต่รอช่วงที่ไม่ยุ่งค่อยดูว่าจะมีเวลาแวะไปเยี่ยมดูบ้างไหม

เธอกำชับอย่างใส่ใจ “ผ้านวมขนเป็ด ผ้าปูที่นอนที่ซื้อจากร้านมิตรภาพคราวก่อน แล้วก็พวกเสื้อไหมพรมที่แม่ถักให้เธอ พรุ่งนี้แม่จะไปที่ทำการไปรษณีย์ส่งไปให้ที่เมืองคุน”