กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลายวันติดต่อกัน ชีวิตของกู้อี๋หานสงบเงียบมาก เว้นแต่เสี่ยวอู๋ที่มักจะมาหาเธอถึงบ้าน
ในลานบ้านเล็ก
กู้อี๋หานเพิ่งล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เตรียมตัวจะขึ้นเตียงนอน ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู
นึกว่าลู่หวยหลินกลับมาแล้ว เธอจึงวิ่งเหยาะ ๆ ไปเปิดประตูด้วยความดีใจ
หลังจากยิ้มแย้มเปิดประตูออก พบว่าเป็นหลี่ย่าจิ้ง แววตาก็ฉายประกายความผิดหวังวูบหนึ่ง
จากนั้นเธอก็มองอีกฝ่ายด้วยความสงสัย “พี่หย่าจิ้ง ดึกขนาดนี้แล้ว ทำไมพี่ถึงมาได้”
หลี่ย่าจิ้งก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว คล้องแขนกู้อี๋หานไว้ แล้วพูดด้วยสีหน้าตัดพ้อ “เสี่ยวฮั่น รับฉันอยู่ด้วยสักสองวันเถอะ”
กู้อี๋หานดึงแขนออก ปิดประตูลานบ้านเล็กก่อน แล้วจึงหันไปถามหลี่ย่าจิ้ง “นี่เป็นอะไรไป”