ตอนที่ 114 คำร้องขอหย่า

หลินอี้เฟยเดินฝ่าฝูงชนที่มุงดู คราวนี้ไม่มีใครขวางเขาอีกแล้ว ทุกคนต่างมองเขาด้วยสีหน้าเห็นอกเห็นใจ

กู้อี๋หานเห็นพวกเขาแยกย้ายกันไป ก็รีบเอี้ยวตัวแนบชิดกำแพง หยิบตำราเล่มหนึ่งออกมาจากกระเป๋าสะพายเพื่อบังหน้าไว้

เสี่ยวเฮ่อไม่ได้มีปฏิกิริยาเร็วเท่ากู้อี๋หาน พอดีประจันหน้ากับหลินอี้เฟยเข้า เขาจึงแสร้งทำเป็นไม่รู้จักพลางส่งสายตาให้อีกฝ่าย

ฝีเท้าของหลินอี้เฟยชะงักไปเล็กน้อย เขาจำเสี่ยวเฮ่อได้ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้สวมเครื่องแบบทหาร จึงคาดเดาว่าน่าจะมีภารกิจ

“พี่ชายอี้เฟย รอฉันด้วย” พอลู่หวยหลิน... หลินอี้เฟยได้ยินเสียงร้องเรียกของเฉียวซูฮุ่ย เขาก็ยิ่งก้าวเท้าเร็วขึ้นไปอีก

เฉียวซูฮุ่ยวิ่งเหยาะ ๆ ไล่ตามฝีเท้าของหลินอี้เฟยไป