กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หน้าประตูโรงพยาบาล
“พี่สะใภ้?”
กู้อี๋หานกำลังเข็นจักรยานด้วยตัวเองอยู่ ด้านหลังก็มีเสียงของเสิ่นอวี้เจี๋ยดังขึ้น เธอหันหลังกลับไปมองอีกฝ่ายที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวและยืนอยู่ไม่ไกล
เสิ่นอวี้เจี๋ยก้าวเท้ายาว ๆ เดินเข้ามาตรงหน้ากู้อี๋หาน ก้นบึ้งของแววตาแฝงความสงสัย เขามองเธอพลางกล่าว “พี่สะใภ้ ดึกขนาดนี้แล้ว ทำไมพี่ยังอยู่ที่โรงพยาบาลอีก?”
ขณะที่จ้าวจวี๋อยู่ในห้องคลอด กู้อี๋หานใจคอจดจ่อตึงเครียดตลอดเวลา จึงไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย พอรู้ว่าเธอไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตแล้ว ความตึงเครียดในใจก็พลันคลายลงทันที
เวลานี้ความง่วงงุนถาโถมเข้าใส่กู้อี๋หาน เธอจึงตอบเสิ่นอวี้เจี๋ยไปอย่างขอไปที “เพื่อนเข้าโรงพยาบาล ฉันมาดูเธอน่ะ ดึกมากแล้ว ฉันไปก่อนนะ”