ตอนที่ 80 ลู่หวยหลินออกปฏิบัติภารกิจ

เผลอแป๊บเดียวก็ถึงเวลาเลิกงาน หลังจากกู้อี๋หานบอกลานักบัญชีหมิ่นแล้ว ก็ตรงดิ่งไปยังที่จอดจักรยานด้วยตัวเองทันที

กู้อี๋หานปั่นจักรยานด้วยตัวเองด้วยอารมณ์เบิกบานใจ เพราะโรงงานสิ่งทอมีขนาดไม่ใหญ่นัก ความสัมพันธ์ระหว่างบุคลากรจึงค่อนข้างเรียบง่าย

แม้จะเพิ่งมาทำงานวันแรก แต่คนในแผนกบัญชีมีไม่มาก คนน้อยเรื่องวุ่นวายก็ย่อมจะน้อยตามไปด้วย

กู้อี๋หานยังสัมผัสได้ว่านักบัญชีหมิ่นไม่ใช่คนชอบสร้างเรื่อง เธอชอบสภาพแวดล้อมการทำงานแบบนี้จริง ๆ

กู้อี๋หานปั่นจักรยานด้วยตัวเองมุ่งหน้าเข้าสู่เขตบ้านพักครอบครัวทหารโดยตรง ทหารที่ยืนเฝ้าเวรยามจำเธอได้แล้ว จึงไม่ต้องหยุดรถเพื่อลงทะเบียน

“เอี๊ยด……”

กู้อี๋หานตกใจสะดุ้งกับคนที่จู่ ๆ ก็โผล่มาขวางทาง กำสายเบรกแน่นโดยจิตสำนึก

เมื่อจักรยานด้วยตัวเองเบรกกะทันหัน จึงเกิดเสียงโลหะกระทบกันดังกังวานใส