ตอนที่ 76 จักรยานด้วยตัวเองสตรี

กู้อี๋หานไม่รู้เลยว่าฉีซูฮุ่ยเป็นคนยุคหลังของมิติกาลเวลานี้ ส่วนตัวเธอเองนั้นข้ามภพมาจากมิติกาลเวลาคู่ขนาน

กู้อี๋หานพบว่าลู่หวยหลินนอกจากสถานะทหารที่ภายนอกจะดูเหยียนซู่เย็นชาแล้ว ยามอยู่กับเธอกลับยังมีนิสัยเหมือนเด็กอยู่บ้าง

เธอเอียงหน้ามองเขาอย่างขบขันพลางเอ่ยว่า “รังเกียจฉีซูฮุ่ยขนาดนั้นเชียว ไม่ไว้หน้าตาผู้การหลินเลยสักนิด”

ทั้งสองคนเดินเคียงข้างกันไป จนกระทั่งก้าวเข้าประตูบ้าน ลู่หวยหลินก็ยังไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร

กู้อี๋หานไม่สนใจเขาอีกต่อไป อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ เธอเองก็ชักมีน้ำโหเหมือนกัน จึงเดินเลี่ยงผ่านหน้าลู่หวยหลินตรงไปยังห้องนอนทันที

ลู่หวยหลินว่องไวดุจเสือดาว อุ้มกู้อี๋หานขึ้นวางลงบนเตียงแล้วพลิกตัวขึ้นกดทับเธอไว้ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความน้อยใจ “ฉันเกลียดสายตาที่เขามองเธอ”