กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สถานีรถไฟเมืองคุน
ลู่หวยหลินคอยปกป้องกู้อี๋หานที่อยู่ในอ้อมอก พลางเดินไปทางลงรถไฟอย่างระมัดระวัง ในที่สุดก็เบียดฝ่าฝูงชนหนาแน่น และลงจากรถไฟได้อย่างปลอดภัย
หลังจากลงรถแล้ว กู้อี๋หานก็สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าลึก ๆ รถไฟในยุคสมัยนี้อนุญาตให้นำไก่เป็นเป็ดเป็นขึ้นรถได้ ภายในมิติที่ปิดทึบ กลิ่นย่อมไม่ค่อยโสภานักจริง ๆ
ลู่หวยหลินจูงมือกู้อี๋หาน อีกมือหนึ่งถือสัมภาระติดตัว “ฉันส่งเธอออกนอกสถานีก่อน แล้วค่อยไปรับเหมาเหมา”
กู้อี๋หานก็รู้ว่าลู่หวยหลินให้คนช่วยจัดการพาเหมาเหมาไปไว้ที่ตู้รถไฟสินค้าแล้ว ค่อยไปรับมันทีหลังอีกสักประเดี๋ยวก็ได้
หลังจากออกจากสถานี ลู่หวยหลินก็มองเห็นเสี่ยวอู๋ที่รออยู่ตรงทางออกได้ในปราดเดียว