ตอนที่ 59 บทเพลงพื้นบ้านสายลับ

เช้าตรู่วันถัดมา

ตระกูลเสิ่น

ครูเสิ่นขมวดคิ้วตื่นขึ้นมา พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียง ปวดเมื่อยไปทั้งร่าง เธอกอดผ้าห่มยันกายลุกขึ้นนั่ง พลันบังเอิญไปแตะโดนคนที่อยู่ข้างกาย

ครูเสิ่นเอียงหน้ามองเห็นชายวัยกลางคนนอนอยู่เคียงข้าง ตกใจจนหวีดร้องเสียงหลง “กรี๊ด...”

ชายวัยกลางคนถูกเสียงหวีดร้องของครูเสิ่นปลุกให้ตื่น เขาพูดอย่างรำคาญใจ “ร้องอะไรกันนักหนา ในเมื่อบ้านเธอยกเธอให้ฉันแล้วก็วางใจเถอะ พ่อเธอจะได้ออกมาในเร็ว ๆ นี้แล้ว”

พูดจบเขาก็ลุกขึ้นตรง ๆ หยิบเสื้อผ้าบนพื้นขึ้นมาสวมใส่อย่างเปิดเผย หันหน้าไปเห็นครูเสิ่นเอาผ้าห่มคลุมตัวมิดชิดแน่นหนา

ชายวัยกลางคนเดินมาตรงหน้าครูเสิ่น ก้มหน้าลงจูบหน้าผากของเธอทีหนึ่งแล้วยิ้มพูด “เธอยังจะอายอีกหรือ ทั่วทั้งตัวเธอมีตรงไหนที่ฉันยังไม่ได้ดูบ้าง”