ตอนที่ 53 ฝันผู้อำนวยการโรงงานสลาย

นับตั้งแต่วันที่โจวถิงเม่ยร้องไห้วิ่งเตลิดออกไป วันรุ่งขึ้นเธอก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังคงแสร้งทำเป็นสนิทสนมกับกู้อี๋หานเหมือนเดิม

กู้อี๋หานวางเฉยใส่ทั้งหมด

“เสี่ยวฮั่น จะปีใหม่แล้ว วันนี้เธอจะกลับไหม” พี่หลี่เอ่ยถาม

กู้อี๋หานเงยหน้ามองพี่หลี่ถักเสื้อไหมพรม รู้สึกอยู่ตลอดว่าอีกฝ่ายเหมือนจะมีเสื้อไหมพรมให้ถักไม่หมดไม่สิ้น

กู้อี๋หานตอบกลับว่า “ไม่กลับค่ะ มีวันหยุดแค่สามวัน ประหยัดค่าเดินทางไว้จะได้ส่งของกลับบ้านได้มากขึ้น”

หลายปีมานี้เธอทำแบบนี้มาตลอด อันที่จริงขอแค่ให้เงินให้ของ คุณย่ากู้ก็ดีใจแล้ว

“พวกเธอรู้ไหม” ยังไม่ทันเห็นตัว เสียงก็ลอยมาก่อนแล้ว

คนในห้องทำงานต่างมองไปยังประตู เห็นเพียงโจวถิงเม่ยผลักประตูเข้ามาด้วยอาการหอบเหนื่อย