ตอนที่ 40 กลับบ้าน

เมื่อกู้อี๋หานมายืนอยู่หน้าประตูบ้านของตัวเอง เหมาเหมาคล้ายกับจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเจ้านาย มันส่งเสียงเห่าอย่างร่าเริงอยู่ภายในลานบ้านโดยหันหน้ามาทางนอกประตู

หลังจากเปิดประตู เหมาเหมาก็กระดิกหางด้วยความตื่นเต้น วิ่งพรวดพราดเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว เอาตัวมาคลอเคลียหน้าแข้งของเธอไม่หยุด กู้อี๋หานจึงใช้มือลูบหัวของเหมาเหมาเบา ๆ

กู้อี๋หานก้มมองชามของเหมาเหมาที่ว่างเปล่า “หิวแย่เลยล่ะสิ เดี๋ยวฉันหาอะไรให้กินนะ”

กู้อี๋หานกลับเข้าไปในห้องนอน เนื่องจากการยกระดับเลเวลอัปของมิติ เธอจึงอยากลองดูว่าร่างกายจะสามารถเข้าไปในมิติได้หรือไม่ ทว่าลองอยู่พักใหญ่ ร่างกายกลับยังไม่สามารถเข้าไปในมิติได้อยู่ดี?

นี่มันอะไรกันเนี่ย?