กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น กู้อี๋หานทำงานบ้านช่วงเช้าเสร็จ ก็ถือสัมภาระเรียบง่ายเตรียมตัวออกจากบ้าน
“หานหาน ทำไมเอาสัมภาระไปแค่นี้เองล่ะ ทำไมไม่เอาผ้าห่มไปด้วย” คุณย่ากู้มองดูหลานสาวตัวน้อยด้วยความประหลาดใจ
กู้อี๋หานสะดุ้งตกใจกับเสียงทักกะทันหันของคุณย่ากู้ จึงเอ่ยว่า “ย่า ที่โรงเรียนเขาแจกหมดเลย ไม่จำเป็นต้องเอาของที่บ้านไปหรอก”
“ย่า เวลาไม่เช้าแล้ว ฉันไปก่อนนะ”
คุณย่ากู้วางกระจาดสานในมือลงแล้วเอ่ยว่า “ย่าไปส่งแกขึ้นเกวียนนะ”
กู้อี๋หานเห็นดังนั้นจึงดึงคุณย่ากู้เข้าห้อง “ย่า ไม่ต้องไปส่งหรอก ยิ่งทำแบบนี้ฉันยิ่งตัดใจไปไม่ลง ย่า ทุกเดือนหลานสาวคนนี้จะส่งเงินให้ท่าน 5 หยวนเอาไว้ให้ท่านใช้เลี้ยงดูยามชรา ต่อไปท่านไม่ต้องไปลงงานแล้วนะ”