กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 240 สหายกลับบ้าน! พ่อ ข้าไม่ได้ทำให้ท่านต้องขายหน้า!
“กลับบ้านไปเถิด”
“ไปบอกพ่อแม่ของเจ้า ว่าสหายของเจิ้น สมควรได้กลับบ้านแล้ว”
ในชั่วพริบตาที่กู้ซือกุยนำคำมั่นสัญญาอันหนักแน่นของฮ่องเต้โจวเหยี่ยน พร้อมด้วย “ป้ายเหล็กอภัยโทษ” ทองคำบริสุทธิ์อันเพียงพอจะทำให้ขุนนางทั่วทั้งใต้หล้าต้องคลุ้มคลั่ง ก้าวพ้นประตูใหญ่ของพระราชวังออกมานั้น รถม้าของวังอ๋องผู้สำเร็จราชการก็จอดรออยู่ด้านนอกประตูตำหนักนานแล้ว
ม่านรถม้าถูกมือที่สั่นเทาข้างหนึ่งเลิกขึ้นอย่างแรง เผยให้เห็นใบหน้าของซูชิงเยี่ยนที่เต็มไปด้วยความกังวลและความซูบเซียว
“ซือกุย!”
เมื่อเห็นเงาร่างเล็ก ๆ ของลูกชาย เห็นผ้าพันแผลอันน่าตระหนกบนไหล่ของเขา น้ำตาของซูชิงเยี่ยนก็พลันเขื่อนแตกในชั่วพริบตา
นางมิสนใจสิ่งใดโผลงจากรถม้า รวบตัวกู้ซือกุยเข้ามากอดไว้ในอกอย่างแนบแน่น แนบแน่นยิ่งนัก