เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 238 ชั่วพริบตาแห่งความเป็นตาย! แผ่นหลังของเจิ้นมอบให้เจ้า!
“ดูว่าโลกใบนี้ที่เจ้าอยากจะไปท่องเที่ยวนั้น ท้ายที่สุดแล้วมีหน้าตาเป็นเช่นไรกันแน่!”
วาจาที่แฝงความหุนหันและความคาดหวังอยู่หลายส่วนของโจวเหยี่ยนคำนั้น ทำให้ดวงตาของกู้ซือกุยพลันสว่างวาบขึ้นมาในชั่วพริบตา
ออกไปเที่ยวนอกวังหรือ?
นี่ยังน่าสนใจกว่าการต้องอุดอู้อยู่ในห้องทรงพระอักษรเพื่อประลองสติปัญญาและความกล้ากับพวกผู้เฒ่าโบราณและเหล่าองค์ชายที่เสแสร้งทรงคุณธรรมพวกนั้นตั้งเยอะ!
“ดีเลย ดีเลย!”
กู้ซือกุยปรบมือร้องดีใจในทันที ท่าทางตื่นเต้นเช่นนั้น ช่างเหมือนกับเด็กน้อยที่กำลังจะได้ของเล่นชิ้นใหม่อย่างไม่มีผิดเพี้ยน
โจวเหยี่ยนมองดูใบหน้ายิ้มแย้มไร้เล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิงของเขา ความคลางแคลงใจระลอกสุดท้ายภายในอกก็พลันสลายหายไปอย่างเงียบงันอีกหลายส่วน
บางที อาจเป็นตัวเขาเองที่คิดมากเกินไปจริง ๆ
……