เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 227 ศึกโลหิตบนภูเขาหิมะ! เทพสงครามไม่มีวันล้มลง!
“พวกเจ้า ผู้ใดก็อย่าคิดจะขวางข้า!”
น้ำเสียงเด็ดขาดมิยอมให้โต้แย้งของกู้ฉางยวน ประดุจภูเขาใหญ่ที่ไม่อาจก้าวข้าม กดทับจนเสิ่นจื่ออวี๋และโจวเหยี่ยนแทบหายใจไม่ออก
พวกเขามองแผ่นหลังอันเด็ดเดี่ยวของบุรุษผู้นั้น ย่อมรู้ดีว่า ไม่ว่าจะเอ่ยสิ่งใดอีก ก็มิอาจสั่นคลอนความตั้งใจของเขาได้
กู้ฉางยวนมิได้พกพาองครักษ์ไปแม้แต่คนเดียว
เขาถึงกับมิได้ขี่ “ท่าเสวี่ย” ม้าเลิศล้ำที่วิ่งได้วันละพันลี้ตัวนั้น
เขาเลือกเพียงม้าชั้นเลวแห่งดินแดนเหนือที่ทนความหนาวเย็นที่สุดและทรหดอดทนที่สุดตัวหนึ่งเท่านั้น
บนร่างของเขา สวมเสื้อคลุมหนังขนสัตว์ธรรมดาสามัญที่สุด สะพายห่อสัมภาระใบใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยเสบียงแห้งและน้ำดื่ม
ที่ข้างเอว แขวนไว้ด้วยทวนยาวดื่มโลหิตที่อยู่เคียงข้างเขามาครึ่งค่อนชีวิตเล่มนั้น และกริชทหารที่เคยบั่นศีรษะศัตรูมานับไม่ถ้วนเล่มนั้น