กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 222 ปิดบังฟ้าข้ามทะเล! เปิ่นหวังขอเพียงเจ้ามีชีวิตอยู่!
“เกรงว่า...อายุขัยสั้นนักพ่ะย่ะค่ะ!”
น้ำเสียงสิ้นหวังของแพทย์หลวงผู้นั้นราวกับคำสาปที่มาจากเก้าอเวจีและนรก ก้องกังวานอย่างบ้าคลั่งอยู่เหนือท้องพระโรงอันเงียบสงัด!
“เจ้าว่าอย่างไรนะ”
ร่างกายของกู้ฉางยวนแข็งทื่อดุจเหล็กกล้า
เขาค่อย ๆ ก้มศีรษะลง มองดูสตรีในอ้อมอกผู้มีใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ และมีกลิ่นอายแผ่วเบาราวกับจะขาดห้วงไปได้ทุกเมื่อ
จากนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน!
ไอสังหารสายหนึ่งที่น่าสะพรึงกลัวจนเพียงพอจะทำให้ฟ้าดินเปลี่ยนสี ทำให้เทพผีสั่นสะท้าน ระเบิดออกมาจากร่างของเขาดังสนั่น!
นั่นมิใช่อานุภาพอันเป็นของอ๋องผู้สำเร็จราชการ!
หากแต่เป็นปราณอำมหิตท่วมฟ้าของสัตว์ป่าสิ้นหวังตัวหนึ่งที่กำลังจะสูญเสียสิ่งของของตนเองไป!