กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 216 โทสะคนต่ำต้อย! ผู้ใดกล้าข้ามเส้น!
“วันนี้! พวกเจ้าแม้แต่คนเดียว ก็อย่าหวังว่าจะได้ไป!”
น้ำเสียงนั้น ราวกับน้ำแข็งเย็นเยียบใต้เก้าอเวจี เยือกแข็งโลหิตของทหารกบฏทุกคนในชั่วพริบตา!
หวังเต๋อฟูตกใจกลัวจนตับไตไส้พุงแทบแตกสลาย คลานกระเสือกกระสนหลบไปอยู่เบื้องหลังเหล่าทหาร แล้วกรีดร้องสุดเสียงอย่างสิ้นหวัง!
“ยันไว้! ข้าขุนนางผู้นี้สั่งให้ยันไว้!”
“เขา... เขามีแค่คนเดียว! พวกเรามีคนนับพัน! กลัวสิ่งใดกัน?!”
“ผู้ใดตัดศีรษะมันได้ พระราชทานทองคำ 10,000 ตำลึง! เลื่อนขั้นขุนนางสามระดับ!”
ย่อมมีคนกล้าอยู่ใต้รางวัลอันหนักหน่วง!
ทหารเหล่านั้นที่เดิมทีแตกพ่ายไปแล้ว พอได้ยินการพระราชทานทองคำ 10,000 ตำลึง แววตาก็ถูกแทนที่ด้วยความโลภอีกครั้งในชั่วพริบตา!
พวกเขาสบตากัน แผดเสียงกู่ร้องเยี่ยงสัตว์ป่า แล้วยกดาบทวนในมือขึ้นมาอีกครา ราวกับเกลียวคลื่นขุ่นมัวที่บ้าคลั่ง โถมซัดเข้าใส่ร่างอันโดดเดี่ยวนั้นอย่างบ้าคลั่ง!