กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 204 พ่อผู้ปกป้องคนของตน! ธรณีประตูบ้านเจ้าช่างสูงเกินไปแล้ว!
เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงและละอายใจของฟูจื่อหลิว กู้ฉางยวนเพียงปรายตามองเขาอย่างเฉยชา
สายตานั้น ราวกับกำลังมองตัวตลกตัวหนึ่ง
เขาไม่ได้ตอบคำถาม เพียงแค่โน้มตัวลง สองมือโอบอุ้มแก้วตาดวงใจทั้งสองคนขึ้นมาคนละข้าง
“ไปกันเถอะ กลับบ้าน”
“สถานที่ซอมซ่อที่แม้แต่บัญชียังคิดไม่กระจ่างแจ้งเช่นนี้ ไม่คุ้มค่าให้พวกเรามาเหยียบย่ำ”
กล่าวจบ เขาก็ไม่แม้แต่จะมองฟูจื่อหลิวที่ใบหน้าซีดเผือดดุจเถ้าถ่านผู้นั้นอีก หมุนกายก้าวย่างอย่างมาดมั่นเดินออกจากประตูใหญ่ของสำนักศึกษาร้อยสายนทีไป ท่ามกลางสายตาที่ตะลึงงันดุจไก่ไม้ของฝูงชน
เรื่องนี้ กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่สดใหม่และเร่าร้อนที่สุดของเมืองหลวงในเวลาอันรวดเร็ว