เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 181 เสียงของเด็ก! ท่านพ่อ ข้าคือเนี่ยนเวยนะ!
“ปล่อยข้าออกไป!!”
เสียงคำรามแหบพร่าอย่างบ้าคลั่งราวกับสัตว์ป่าจนตรอกของกู้ฉางยวน พร้อมด้วยเสียงดังสนั่น “ปัง” กระแทกเข้ากับประตูไม้อันหนาหนักอย่างรุนแรง ทำให้ห้องเก็บฟืนอันทรุดโทรมทั้งห้องสั่นสะเทือนตามไปด้วย!
เขาบ้าไปแล้ว!
เขาประหนึ่งสัตว์ป่าที่ถูกเสียงล่อลวง อยากจะพังคุกขังออกไปโดยไม่คิดชีวิต!
“เจ้านาย!”
หลิงซีตกใจกลัวจนกอดซูชิงเยี่ยนไว้แน่น ตัวสั่นสะท้านราวกับจับไข้!
นางมองบุรุษผู้มีดวงตาสีแดงฉาน ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายปราณอำมหิตดุร้าย กำลังใช้เลือดเนื้อร่างกายกระแทกประตูไม้ครั้งแล้วครั้งเล่าผู้นั้น พลันรู้สึกเพียงว่านั่นคือผีร้ายที่คลานออกมาจากนรก!
ทว่าในดวงตาของซูชิงเยี่ยนกลับไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย!
มีเพียงความปวดใจและร้อนรนดั่งคลื่นซัดท่วมฟ้า!