กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 177 อย่าตายนะ! ร่างกายของเขายังสัตย์ซื่อยิ่งกว่าความทรงจำ!
“ไสหัวไปให้หมด!!”
เสียงคำรามแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดอันไร้ที่สิ้นสุดและความคุ้มคลั่งดุร้ายนั้น ดุจดั่งเสียงคร่ำครวญของสัตว์ป่าที่ถูกกักในกรงขังและกำลังจะดิ้นรนหลุดพ้นจากพันธนาการ!
ทั่วทั้งจวนองค์หญิงต่างแตกตื่นตกใจเพราะเสียงกึกก้องที่ดังขึ้นกะทันหันนี้!
ทั่วป๋าอวี้พาเหล่าองครักษ์และสาวใช้กลุ่มใหญ่ รุดหน้ามาด้วยความโกรธเกรี้ยว!
ในชั่วพริบตาที่นางเห็นสภาพพังพินาศเละเทะในลานบ้าน สีหน้าก็พลันเขียวคล้ำขึ้นมาทันที!
นางเห็น “อาวุธ” ที่นางภาคภูมิใจที่สุดผู้นั้น กำลังกอดศีรษะกลิ้งเกลือกคำรามแหบพร่าอยู่บนพื้นราวกับคนบ้า!
นางเห็น “ศัตรูหัวใจ” ที่นางรังเกียจที่สุดผู้นั้น ราวดั่งบุปผางามที่ถูกย่ำยีแหลกลาญ ร่างกายอาบไปด้วยเลือดนอนทอดกายอยู่เชิงภูเขาจำลอง ไม่รู้เป็นหรือตาย!