เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 154 โทสะดั่งอัสนี! เถ้าแก่เยี่ยนนางกลับมาแล้ว!
“เรียกทุกคนมาพบข้าที่ห้องหนังสือ! เดี๋ยวนี้! ทันที! บัดเดี๋ยวนี้!”
คำสั่งอันอ่อนแรงทว่าเปี่ยมล้นด้วยความน่าเกรงขามมิอาจปฏิเสธของซูชิงเยี่ยน ทำให้หลิงซีและเสิ่นจื่ออวี๋ที่เฝ้าอยู่หน้าประตูต่างใจสะท้านวาบ!
เสิ่นจื่ออวี๋ผลักประตูเข้าไป มองสตรีผู้นั้นที่พิงหัวเตียง สีหน้าซีดขาวดั่งกระดาษแต่แววตากลับทอประกายเจิดจ้าจนน่าตกใจ คิ้วขมวดมุ่นแนบแน่น
“ชิงเยี่ยน เจ้าบ้าไปแล้วรึ?! ยามนี้เจ้าต้องพักผ่อน!”
“ข้ามิได้บ้า”
ซูชิงเยี่ยนส่ายหน้า สายตาของนางทอดข้ามเสิ่นจื่ออวี๋ไปหยุดอยู่ที่หน้าต่างบานนั้นที่เปิดออกสู่โลกภายนอก
ภายนอกหน้าต่าง ลมฝนพัดโหมกระหน่ำซัดส่าย
ภายในห้อง นางเองก็กำลังยืนอยู่ท่ามกลางใจกลางคลื่นลมโหมซัดระลอกใหญ่
“จื่ออวี๋ ขอบใจเจ้านะ”