ตอนที่ 92 ราชโองการลงมา

ตอนที่ 92 ราชโองการลงมา

“น้ำ…… น้ำ……”

ภายในห้องนอนอันสลัวราง เสียงเพ้อแหบพร่าขาดห้วงของบุรุษดังขึ้นพร้อมกับอาการไออย่างรุนแรง ท่ามกลางความเงียบงัน

“น้ำมาแล้ว!”

น้ำเสียงสตรีอันเย็นชาทว่าแฝงความร้อนรนอยู่หลายส่วนเอ่ยตอบขึ้นทันควัน

ซูชิงเยี่ยนประคองจอกน้ำ พยุงบุรุษที่นอนอยู่บนเตียงซึ่งมีใบหน้าซีดขาวดั่งกระดาษขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วป้อนน้ำเข้าสู่ริมฝีปากที่แห้งแตกของเขาทีละช้อน ๆ

เขาตัวร้อนจัดจนเกินไป ทั้งร่างราวกับเตาไฟ ร้อนลวกจนน่าตกใจ

บาดแผลด้านหลังที่ถูกกริชอาบพิษแทงทะลุ แม้จะรักษาชีวิตไว้ได้ชั่วคราวจากการทุ่มเทยื้อชีวิตสุดกำลังของหมอหลวง แต่พิษร้ายกลับแทรกซึมเข้าสู่อวัยวะภายในทั้งปวงของเขาไปแล้ว

ตลอดสามวันสามคืนนี้ เขาเอาแต่ดิ้นรนทุรนทุรายอยู่บนเส้นแบ่งระหว่างความเป็นความตายมาโดยตลอด

ส่วนซูชิงเยี่ยนเองก็เฝ้าปรนนิบัติเขาโดยไม่ยอมถอดเสื้อผ้าพักผ่อนตลอดสามวันสามคืนเช่นกัน