กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 89 อุ่นเท้ากลางราตรีสงัด
“เจ้านาย ท่านพักผ่อนสักครู่เถิดเจ้าค่ะ!”
หลิงซีมองดูเงาร่างใต้แสงเทียนที่ยังคงเหยียดตรง ทว่าไม่อาจปิดซ่อนความเหนื่อยล้าเอาไว้ได้ ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความปวดใจที่มิอาจสะกดกลั้น
“นี่ก็เข้ายามสามแล้วนะเจ้าคะ สมุดบัญชีดูอย่างไรก็ไม่มีวันหมด ร่างกายของท่านสำคัญกว่าเจ้าค่ะ!”
ซูชิงเยี่ยนมิได้เงยหน้า เพียงส่งเสียง “อืม” แผ่วเบาคราหนึ่ง พู่กันในมือยังคงมิได้หยุดลง
“เจ้านาย!”
หลิงซีร้อนใจจนแทบจะร่ำไห้ออกมา นางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ชี้ไปนอกหน้าต่าง
“ท่านฟังดูสิเจ้าคะ ลมพัดขึ้นมาแล้ว ฟ้าอากาศหนาวเย็นเช่นนี้ เอวของท่าน... เอวของท่านจะปวดขึ้นมาอีกแล้วนะเจ้าคะ!”
“ล้วนเป็นโรคเรื้อรังที่ทิ้งไว้ตั้งแต่ตอนอยู่ในจวนโหว หมอหลวงบอกแล้วว่า ไม่อาจต้องลมหนาวได้อีกแล้วนะเจ้าคะ!”
ครั้นได้ยินคำว่า “จวนโหว” สองคำ มือที่ถือพู่กันของซูชิงเยี่ยนพลันชะงักไปเล็กน้อยจนแทบสังเกตมิได้