กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 80 ลักพาตัวเนี่ยนเวย! เจ้ากล้าแตะต้องนางแม้เพียงเส้นขนก็ลองดู!
“เวยเอ๋อร์ ข้างนอกคนมากหูตาซับซ้อน งานเลี้ยงในวันนี้เจ้าอย่าได้ออกหน้าเลย”
สามวันให้หลัง เรือนบรรพชนตระกูลซู
ประดับโคมแขวนแพร แขกเหรื่อล้นประตู
ผู้สูงศักดิ์และชนชั้นสูงทั่วทั้งเมืองหลวง เกือบทุกคนต่างได้รับบัตรเชิญของซูชิงเยี่ยน
ทุกคนต่างรู้ดีว่า สิ่งที่เรียกว่า “งานเลี้ยงขึ้นเรือนใหม่” ในวันนี้ แท้จริงแล้วคืองาน “งานเลี้ยงหย่า” ที่ประหารต่อหน้าสาธารณชน
ซูชิงเยี่ยนสวมกระโปรงยาวสีขาวจันทร์อันสง่างามหมดจด มิได้แต่งแต้มแป้งชาด ทว่ายังคงงดงามจนผู้คนมิกล้ามองตรง ๆ
นางมองดูกู้เนี่ยนเวยที่สวมชุดใหม่สีชมพู กำลังเตรียมตัวออกไปต้อนรับแขกด้วยความเบิกบานใจ จึงเอ่ยห้ามปรามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“เหตุใดหรือเจ้าคะ ท่านแม่”
กู้เนี่ยนเวยเอียงคออย่างไม่เข้าใจ ดวงตากลมโตคู่นั้นเต็มไปด้วยความสงสัย