กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 74 จวนโหวโรยรา! เจ้านายของข้าไม่ใช่ฮูหยินท่านโหวตั้งนานแล้ว!
“หลีกทางให้ข้าให้หมด!”
“ข้าอยากจะเห็นนัก!”
“พ่อค้าหน้าไหนที่ไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินหนา บังอาจแย่งตัดหน้าจวนโหวติ้งเป่ยของข้า ซื้อคฤหาสน์ที่ข้าเล็งไว้หลังนี้ไป!”
น้ำเสียงดรุณีดรุณหนึ่งที่ทั้งกังวานและแหลมคม ประดุจลิ่มแหลมทิ่มแทงความสงบเงียบเบื้องหน้าประตูจวนตระกูลซูจนขาดสะบั้น!
สิ้นเสียงไม่ทันไร ดรุณีน้อยนางหนึ่งผู้สวมกระโปรงผ้าต่วนแพรพรรณสีเหลืองลูกห่าน เกล้ามวยผมสองห่วง อายุราวสิบสี่สิบห้าปี ก็พาป้าอานุภาพดุดันสองคนผลักคนรับใช้ที่ขวางทางออก แล้วก้าวเท้าข้างหนึ่งผ่านเข้าประตูใหญ่ของจวนตระกูลซูมา!
ดรุณีน้อยมีสีหน้าหยิ่งยโสและดูแคลนเปี่ยมล้น นางเชิดคางขึ้น สายตานั้นประดุจกำลังตรวจตราบั้นท้ายลานหลังเรือนตนเอง ยามที่นางเห็นเก๋งศาลาและเก๋งริมน้ำอันวิจิตรประณีตเหล่านั้นในลานเรือน แววตาก็ยิ่งวาบผ่านด้วยประกายแห่งความละโมบ
“ฮึ ตกแต่งได้ดูเป็นผู้เป็นคนอยู่บ้างนี่”
“น่าเสียดายจริง ๆ พ่อค้าที่มีแต่กลิ่นคาวเงินติดตัวทั้งร่าง จะคู่ควรมาพำนักในสถานที่ดียิ่งเช่นนี้หรือ?”
“หากรู้ความ ก็จงรีบย้ายออกจากคฤหาสน์ให้คุณหนูผู้นี้เสียโดยไว! ส่วนราคาน่ะหรือ คุณหนูผู้นี้จะสุ่มให้รางวัลแก่พวกเจ้าสักสองสามตำลึงก็แล้วกัน!”